Zabrze
Hindenburg
W pierwszych dniach powstańcy zajęli znaczne obszary przemysłowe. Interwencje alianckie zmusiły ich do opuszczenia niektórych większych miast, między innymi Bytomia i Katowic, które obsadziły garnizony alianckie.
Mapa miejsc powstań śląskich
Wybierz miejscowość, żeby zobaczyć związane z nią wydarzenia. Rok pozwala zawęzić wybór.
Podkład pokazuje dzisiejsze drogi i granice. Zaznaczone punkty wskazują miejscowości związane z wydarzeniami z lat 1919–1922.
Punkty wskazują miejscowości, nie zasięg walk. Granice historyczne nie są zaznaczone. Podkład mapy: OpenStreetMap. Położenie miejscowości: GeoNames (CC BY 4.0).
Miejscowości i wydarzenia
Tarnowskie Góry
Tarnowitz
Rozkaz Maksymiliana Iksala wydany w nocy z 16 na 17 sierpnia dotarł początkowo do części struktur w powiatach pszczyńskim i rybnickim. Pierwsze walki rozpoczęły się 17 sierpnia; działania w innych powiatach rozszerzyły się następnego dnia. Dlatego datę wybuchu zapisujemy jako noc 16/17 sierpnia 1919 r.
Szopienice
Schoppinitz
Korfanty jako dyktator powstania stał na czele władz cywilnych. Dowództwo wojskowe objął Maciej Mielżyński, później zastąpiony przez Kazimierza Zenktelera. Kwatery znajdowały się w Szopienicach. Wojska powstańcze podzielono na grupy „Północ”, „Wschód” i „Południe”.
Rybnik
Rybnik
Rozkaz Maksymiliana Iksala wydany w nocy z 16 na 17 sierpnia dotarł początkowo do części struktur w powiatach pszczyńskim i rybnickim. Pierwsze walki rozpoczęły się 17 sierpnia; działania w innych powiatach rozszerzyły się następnego dnia. Dlatego datę wybuchu zapisujemy jako noc 16/17 sierpnia 1919 r.
Pszczyna
Pleß
Rozkaz Maksymiliana Iksala wydany w nocy z 16 na 17 sierpnia dotarł początkowo do części struktur w powiatach pszczyńskim i rybnickim. Pierwsze walki rozpoczęły się 17 sierpnia; działania w innych powiatach rozszerzyły się następnego dnia. Dlatego datę wybuchu zapisujemy jako noc 16/17 sierpnia 1919 r.
Opole
Oppeln
Międzysojusznicza Komisja Rządząca i Plebiscytowa objęła władzę na obszarze plebiscytowym w lutym 1920 r. Przewodniczył jej francuski generał Henri Le Rond. Francja, Wielka Brytania i Włochy uczestniczyły w administracji alianckiej, lecz nie miały identycznych interesów ani pomysłów na podział regionu.
Mysłowice
Myslowitz
15 sierpnia 1919 r. przed kopalnią „Mysłowice” doszło do strzelaniny i śmierci ludzi przybyłych w sprawie wypłat. Wydarzenie stało się ważnym punktem mobilizacji. Nie wyjaśnia jednak samo całego powstania: napięcia, strajki i przygotowania konspiracyjne trwały już wcześniej.
Kędzierzyn-Koźle
Kandrzin
W dniach 6–10 maja 1921 r. siły powstańcze walczyły o Kędzierzyn i jego ważny węzeł kolejowy. Do 10 maja opanowały ten rejon. Podczas niemieckiego natarcia w czerwcu Kędzierzyn ponownie stał się obszarem walk. Kontrola transportu była jednym z istotnych wymiarów konfliktu.
Katowice
Kattowitz
Polskim Komisariatem Plebiscytowym w bytomskim hotelu „Lomnitz” kierował Wojciech Korfanty. Niemieckim komisariatem w Katowicach kierował Kurt Urbanek. Kampania obejmowała prasę, zgromadzenia i działalność organizacyjną; rywalizacja nie ograniczała się do argumentów wyborczych.
Góra Świętej Anny
Annaberg
Góra Świętej Anny, w źródłach niemieckich Annaberg, była ważnym punktem walk w maju 1921 r. Szczegółowa chronologia IPN datuje początek niemieckiej ofensywy i zajęcie góry na 21 maja. Powstańcze kontrataki nie doprowadziły do odzyskania tego punktu. Niemiecki sukces lokalny nie oznaczał jednak opanowania całego obszaru przemysłowego.
Gliwice
Gleiwitz
W pierwszych dniach powstańcy zajęli znaczne obszary przemysłowe. Interwencje alianckie zmusiły ich do opuszczenia niektórych większych miast, między innymi Bytomia i Katowic, które obsadziły garnizony alianckie.
Bytom
Beuthen
Polskim Komisariatem Plebiscytowym w bytomskim hotelu „Lomnitz” kierował Wojciech Korfanty. Niemieckim komisariatem w Katowicach kierował Kurt Urbanek. Kampania obejmowała prasę, zgromadzenia i działalność organizacyjną; rywalizacja nie ograniczała się do argumentów wyborczych.